» Title :Segreto (himitsu)
» Cast : Kazunari and Masaki
คุยกันก่อนอ่าน
ก่อนอื่นขอบอกว่าสิ่งที่ท่านกำลังจะอ่านนี้เป็นเพียงฟิคชั่นที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ถ้าท่านผู้ใดอ่านแล้วเกิดความไม่สบายใจ ระคายเคืองต่อความรู้สึกใครขอให้ด่า ว่าลงที่ตัวข้าพเจ้าเพียงแต่ผู้เดียว อย่าได้ว่ากล่าวถึงไอบะและนิโนะ (โดยเฉพาะไอบะ)
ถ้าทำความเข้าใจแล้วมาอ่านกันเถอะ (ยังจะมีใครอ่านไหม)
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ความรู้สึกของผมที่ไม่มีใครรู้ บันทึกเล่มที่ไม่มีใครสามารถหามันเจอ มันไม่เหมือนกับเกมนิขขิที่คนอื่นสามารถหาอ่านได้ตามใจชอบ บันทึกเล่มนี้อยู่ที่ใจผม และต้องเป็นเค้าคนเดียวเท่านั้นที่จะเขียนเรื่องราวหรือไขมันออกมาดู เค้าคนนั้นของผม
วันนี้พวกเราอยู่กันครบห้าคนเพราะว่าวันนี้พวกเราจะขึ้นคอนเสิร์ตเป็นครั้งสุดท้ายของการทัวร์ครั้งนี้แล้ว และคนที่ดูจะตื่นเต้นมากที่สุดก็ไม่พ้นเค้าคนนั้น
หนาว ผมที่นั่งเล่นเกมอยู่ข้างๆหันไปตามเสียงบ่นข้างๆ ร่างไอบะที่กอดอกอยู่ อาการสั่นๆเล็กน้อยทำให้ผมเริ่มกลัว กลัวว่าเค้าจะไม่สบายขึ้นมา .......ก็ไอบะหน่ะไม่สบายง่ายไม่ใช่เหรอ??
ปิดแอร์สิโช ผมหันไปสั่งเพื่อผมอีกคนที่ตอนนี้เค้านั่งคางเหลี่ยมอยู่ใกล้แอร์คอนนิชั่นพอดี สายตาที่เค้าจ้องมองผมเหมือนจะปนเคืองนิดๆที่ผมสนใจไอบะมากกว่า ทั้งๆที่โชเค้ายอมลงทุนไปนั่งใกล้แอร์คอนนิชั่นเพื่อให้ผมสนใจเค้า แต่ขอโทษนะโช
ยังหนาวอยู่ไหม ผมละความสนใจจากโชหันมาหาไอบะที่ตอนนี้เริ่มผ่อนคลายลง ผมเห็นรอยยิ้มของไอบะ เค้ากำลังยิ้มให้ผม
ขอบใจนะ
ก็นายหนาวไม่ใช่เหรอ ไอบะเอามือมาขยี้ศรีษะผมเบาๆ ผมไม่ชอบแบบนี้เอาซะเลยเพราะมันทำให้ผมเหมือนเด็กคนหนึ่ง ทั้งที่ตอนนี้ผมกับไอบะก็อายุเท่ากัน
เอาหล่ะเหลืออีกสิบนาทีเตรียมตัวกันได้แล้ว
และคนที่ดูจะแฮปปี้ที่สุดก็คงจเป็นจุนละมั้งก็เค้าทำได้ไปเกือบซะทุกอย่าง (ถ้าไม่ติดว่าตีลังกาไม่ได้อ่ะนะ) ผมว่าจุนเหมือนผู้นำคนหนึ่งได้เลย และในคอนครั้งนี้เค้าก็ทำได้เต็มความสามารถมากๆเลย พวกเราสุมหัวกัน ตะโกนร้องโวยวายเพื่อสร้างบรรยากาศก่อนคอนเสิร์ตของพวกเราจะเริ่มต้นขึ้น ผมแยกตัวออกมายืนในจุดของผม ผมยืนข้างๆไอบะจัง ผมลอบมองใบหน้าเค้าซึ่งแลดูจะกังวลเล็กน้อย ในเวลานั้นความมืดเข้าปกคลุมทั้งฮอลล์ และวีทีอาร์ข้างบนก็ขึ้นโชคำว่า [ ไ ฟ น อ ล ] ผมร้องอุทานออกมานี่ครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆเหรอ?? ผมคิดเช่นนั้น แต่ดูเหมือนคนข้างๆผมเค้าจะได้ยินยินผมร้อง
ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องตื่นเต้น ทำอย่างที่นายเคยทำ คำพูดปลอบใจพวกนี้หลุดออกมาจากปากไอบะจัง ความจริงผมก็ไม่ได้ตื่นเต้น ผมอยากพูดออกไปว่า การที่มีไอบะจังอยู่ข้างๆแบบนี้ ก็ไม่ตื่นเต้นแล้วแหละ
แต่ไม่ทันไรเวทีของพวกเราก็ยกลอยขึ้น ไอบะจังปล่อยมือผมและกันมายิ้มให้และผมยิ้มตอบกลับไป
คอนเสิร์ตของพวกเราเริ่มต้นขึ้นอย่างสนุกสนาน พวกแฟนๆยิ้มแย้มและดูสนุกร่วมไปกับพวกเรา มันทำให้ผมปลาบปลื้มใจมาก ถึงจะเหนื่อยแต่ก็ขอให้สนุกไปด้วยกัน แต่กระนั้นการที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนๆนึงบนเวทีก็ทำให้ผมหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง
รอยยิ้มที่น่ารักที่ยิ้มให้กับแฟนๆจนผมนึกอิจฉา ตลอดทั้งคอนผมพยายามจะเดินข้าไปหาไอบะจัง แต่แล้วความพยายามของผมดูเหมือนจะไร้ผล เพราะโชเกาะติดอยู่กับผมตลอด ตอนแรกๆผมก็เล่นด้วยแต่หลังๆผมชักจะรำคาญ ยังไงผมก็ไม่ได้ชอบโช ไม่ได้รักโช ได้ไหมยินไหมโชคุง!!
และแล้ววันนี้ฟิวผมก็ขาด ตลอดระยะเวลาที่เราแสดงคอนเสิร์ตร่วมกันมีช่วงหนึ่งที่ผมต้องร้องเพลงออกมากับโชเพียงสองคน ผมอยากจะแกล้งโชผมเลยทำท่าจี๋จ๋าแบบสุดเหวี่ยงไปเลย ก็วันนี้มันวันสุดท้ายแล้วโชจะได้เลิกยุ่งกับผมสักที ผมยกแขนคล้องคอโช แล้วเค้าเหมือนจะรับมุกผมด้วยโดยจับที่สะโพกผม แต่มันทำให้ผมรู้สึกไม่ดี อย่างน้อยผมก็ไม่ได้ชอบโช ผมเปลี่ยนใจลูบโชตั้งแต่หัวจรดถึงบั้นท้ายอันใหญ่โตของเค้า เพื่อเป็นการบอกนัยๆว่าผมแมนนะ และเมื่อผ่านไปก็ถึงตาไอบะกับจุน ผมเห็นไอบะยืนใกล้จุน เค้าสองคนยืนพิงกันและสิ่งนี้มันทำให้ผมรู้สึกเคืองอย่างบอกไม่ถูก ตลอดทั้งคอนผมแอบมองไอบะ และทำตัวให้เป็นปกติที่สุด จนถึงเพลงเกือบสุดท้ายเรายืนร้องข้างๆกัน ไอบะเดินมาโอบไหล่ผมและผมก็โอบเอวเค้า ไอบะยิ้มแบบนี้อีกแล้วนะ ผมเคยคิดว่าทำไมเค้าถึงยิ้มได้ตลอดนะ แต่ก็ไม่เคยได้ถามเค้าสักที ผมสนุกไปกับเค้า ไอบะเลื่อนมือขึ้นจับศรีษะผมให้ซบกับบ่าเค้า ผมก็ยอมซบแต่โดยดีแต่ผมน่ะเป็นผู้ชายนะ
ผมเดินออกจากห้องซ้อมเพื่อจะกลับบ้าน แต่ผมต้องหันกลับไปเมื่อได้ยินเสียงเรียก และผมก็จำเสียงเรียกนั้นได้ในทันที
นิโนะ นิโนะ
มีอะไรเหรอไอบะจัง
เห็นทำท่าไม่ค่อยดีในคอน..ไม่เป็นไรใช่ไหม เค้าสังเกตผมด้วยเหรอ
ไม่นี่
กลับบ้านด้วยกันไหม ผมทำท่าจะเดินต่อ แต่ไอบะจังเรียกเอาไว้ ผมพยักหน้า ใบหน้าของไอบะก้มลงดูประหม่าเล็กน้อย ผมควรพูดอะไรกับเค้า
วันนี้ไปค้างที่บ้านไอบะจังได้หรือเปล่า กลับบ้านตัวเองมันไกล เหนื่อยแล้วก็อยากนอนมากๆด้วย ไอบะจังพยักหน้าเล็กน้อยก่อนเดินมาข้างๆผม เค้าถามบางอย่างผมเบาๆ แล้วผมก็ตอบตกลง เราเดินไปที่หน้าสถานีรถไฟด้วยกัน เราคุยกันไปตลอดทาง พูดถึงคอนที่เพิ่งจบลงไป และพูดถึงคอนทัวร์เอเชียที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น พวกเราก็จับมือกันไปตลอดทาง
จับมือได้ไหม
เมื่อผมลองนึกย้อนกลับไปดูระหว่างผมกับไอบะจัง ถึงเรื่องที่จะสวีทหวานกันในคอนคงไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน แต่เพียงแค่คิดว่าเราสองคนเข้ากัน เราสองคนต่างสนใจซึ่งกันและกัน ไม่ได้เรียกร้องกันและกันแต่กลับมีกันและกันอยู่เคียงข้าง แค่นี้มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ
ก็เราหน่ะเป็นคนพิเศษของกันและกันนี่เนอะ
+++++++++ END +++++++++
ขยายความน่ารัก
- ไอบะจับมือนิโนะให้กำลังใจจริง
- ไอบะเอามือโอบนิโนะให้ซบอกเค้าจริง
จากผู้ร่วมขบวนการค่ะ ไม่ค่อยได้อัพอะไรเลย วันนี้เลยเอาฟิคมาลงนะคะ อิอิ
ปล.อยากได้ชอปเร็วๆ ได้ข่าวว่าไอโนะเยอะ ฮ่าๆๆ
